باز هم به جمعه آخر ماه رمضان رسيديم ، جمعه اي كه روزي پيري فرزانه آن را قدس ناميد تا تقدس آن بيش از پيش عيان شود . جمعه اي كه در آن هيچ انسان آزاده اي نمي تواند خاموش بماند ، به حكم انسانيتش و به حكم شرافتش و نيز به حكم فطرت ظلم ستيزش . همان جمعه اي كه چشمان كودكان پدراز دست داده و آواره شده، و خواهران سوگوار در غم برادران كشته شده ، و مادران داغدار و رانده شده از خانه خويش ، همه وهمه دوخته شده به سوي ماست . آنها به ما چشم دوخته اند تا شايد ما غمي از غم هاي بزرگشان را بكاهيم . آنها از سران عربي نا اميد شده اند و اميدشان به ماست . آري اميدشان به ماست . و اينچنين است كه ما حق كوتاهي و كم كاري نداريم . حق كوتاهي كردن نداريم چرا كه اگر مسلمانيم به حكم مسلماني و اگر مسلمان نيستيم به حكم آزادگي ، اين مسئوليت بر دوش ماست .

چگونه مي توان در مقابل به رگبار بسته شدن كودكان سكوت كرد و خود را انسان ناميد ؟ چگونه مي توان شاهد تخريب منازل و مزارع انسانهايي كه گناهشان يهودي نبودن و اصرار بر زندگي در موطن آبا و اجدادي خويش است ، بود و دم برنياورده و خود را انسان ناميد ؟ كودكي كه براي دفاع از خويش تنها سلاحش قلما سنگي است كه با هزاران اميد و آرزو در دستان خويش مي فشارد ، آري ، آيا مي توان اين كودك را ديد و او را ياري نكرد ، آنگاه خويش را انسان ناميد ؟ 

همه مي دانيم و خوب هم مي دانيم كه ديدن ظلم و سكوت در مقابل آن ، چيزي نيست مگر تأييد ظلم وستم . سكوت يعني تأييد كشتن كودكي در آغوش پدرش ،   تأييد ترور پيرمردي فلج بر روي چرخ ويلچرش، تأييد تخريب خانه هادر مقابل چشمان كودكاني كه بايد يك عمر آواره و بي خانمان بمانند ، تأييد آواره كردن زني كه مردش را ناجوانمردانه كشته اند و او و فرزندان يتيمش را از خانه اش اخراج كرده اند ، تأييد حمله به بيمارستان هاي پر از مجروح و بيمار، تأييد كشتار جنين ، تأييدجنايت قانا ،  تأييد فاجعه صبرا و شتيلا و . . . پس سكوت جايز نيست و و بايد هر آنچه در توان است در طبق اخلاص گذاشت . اكنون روز قدس است و فردا . . . از همين امروز بايد خود را آماده فردا كرد . امروز بايد خود را آماده كرد با شركت در تظاهرات روز قدس و با . . .  فردا وظيفه مان بسي دشوارتر از امروز است .

بدانيم كه راهپيمايي روز قدس كوچكترين وظيفه اي است كه بر دوش ماست . پس براي اداي اين كوچكترين دين ، بر ماست كه در اين روز بزرگ ، فوج فوج و كأنهم بنيان مرصوص بر سر ظالمان جهان ، بر سر غاصبان جهان و بر سر جانيان جهان و دشمنان بشريت كه شيطان گونه لباس رنگين آدميت بر تن پوشيده اند ، بشوريم و فرياد خشم بر آوريم كه ما هيچگاه فلسطين را از ياد نخواهيم برد و مسئله فلسطين هيچگاه براي ما از اهميت نمي افتد .