حزب‌الله لبنان پس از مرحله جنگ

هنگامي که اسرائيل در حوزه عمليات هاي نظامي خود در جنوب لبنان به اهداف از پيش تعيين شده اش نرسيد ، سياست حمايت آمريکا از طرح فرانسه در سازمان ملل متحد با هدف برقراري آتش بس در جنوب لبنان کليد خورد و در نهايت طرح مشترک فرانسه ـ آمريکا در قالب قطعنامه 1701 شوراي امنيت به تصويب رسيد . از اين مرحله بود که حزب الله لبنان وارد عرصه جديدي از «کارزار سياسي» با اسرائيل شد. از يک سو اسرائيل و آمريکا خلع سلاح حزب‌الله را جزيي از تفسيرهاي قطعنامه 1701 ميدانستند و از سويي ديگر ائتلاف «14 مارس» متشکل از چهره‌هايي چون «وليد جنبلاط»، «سعد الدين حريري»، «امين جميل»، «سمير جعجع» و «الياس عطاءالله»، در حالي که هنوز جنازه بيش از صد تن از شهداي مردم در جنوب لبنان بر بالاي دستان و خارج از خاک بود، خواستار خلع سلاح حزب‌الله و عقب‌نشيني مقاومت اسلامي از مواضع نظامي اش از جنوب لبنان و تحويل فوري آن به ارتش لبنان شدند.

در جنگ سنگين و طاقت فرسايي که حزب‌الله لبنان با ارتش اسرائيل پشت سرگذارده بود؛ حزب الله 61 شهيد، مردم عادي لبنان 1079 شهيد و بيش از 3000 نفر مجروح تقديم آزادسازي لبنان کرده بودند. اين در حالي بود که ارتش اسرائيل 15000 حمله هوايي در 7000 نقطه از خاک لبنان هدف گيري کرده بود اما اين حملات اسرائيل با پرتاپ 3979 موشک به اهداف اسرائيلي از سوي حزب الله و اصابت 1200 هدف و کشته شدن 140 صهيونيست پاسخ داده شد. تلفات وارده به اسرائيل در طول پنج جنگ پيشين اسرائيل با اعراب هرگز تجربه نشده بود و از اين رو ، اسرائيل براي اولين بار جنگ را در درون لانه خود احساس مي‌کرد، احساسي که هرگز آن را در گذشته تجربه نکرده بود. همين امر باعث شده است تا دو سوم از مردم اسرائيل خواستار تشکيل کميته تحقيق پيرامون حمله به لبنان شوند، امري که يکي از نتايج محتمل آن مي‌تواند سقوط دولت ايهود اولمرت باشد.

در چنين شرايطي مخالفان سياسي حزب‌الله که برخي از آنها متحدان سياسي ديروز اسرائيل در سال 1982 بودند، بر طبل خلع سلاح حزب‌الله مي‌کوبند و «مخالفان خلع سلاح حزب‌الله» را به دوگانگي در برخورد با قطعنامه 1701 شوراي امنيت متهم مي‌کنند برخوردي که به اعتقاد نظريه پردازان 14ائتلاف 14 مارس مي‌تواند منجر به درگيري جديدي در جنوب لبنان شود